Over windturbines in het landschap
10 11 08 - 18:42
De NRC plaatste vorige week opnieuw een artikel van Pieter Lukkes, zoals altijd fel gekant tegen de bouw van windturbines.Een lezer van NRC, Pieter Parmentier, probeerde een ingezonden brief geplaatst te krijgen in dezelfde krant. Zonder resultaat. Pieter Parmentier en Windunie zijn niet aan elkaar verbonden, maar bijgaande brief leek ons de moeite waard om gepubliceerd te worden.
-------------------------
Ingezonden brief aan NRC:
Geachte redactie,
Het is niet altijd duidelijk waarom iemand zoveel ruimte krijgt om in uw blad weinig genuanceerde uitlatingen te doen. In dit geval gaat het om de grieven van een emeritus hoogleraar van een door mij zeer gewaardeerde universiteit en studie. We hebben het hier over windmolens waarvan ik zeilend door Friesland weinig merk. Laat staan dat ik gehinderd wordt door: "landschapsvervuiling, bedorven plezier in het buiten zijn, eeuwige onrust, lawaai, trillingen, lichtflitsen ..." Misschien komt het door mijn overtuiging dat we er alles aan zullen moeten doen om duurzamer te gaan leven en dat ook windmolens daarin een bijdrage kunnen leveren.
De heer Lukkes pleit voor onderbouwde afwegingen maar komt met geen enkele onderbouwing voor zijn complottheorie. Hoe kun je als gerenommeerd wetenschapper praten over "sektarisch geloof in windenergie", tegenstand de kop indrukken, de lokale oppositie breken en van "dwangmaatregelen die naar chantage rieken". En wat is er verkeerd aan het plaatsen van windmolens in onbewoonde gebieden "zodat er slechts weinig protesterenden vlak in de buurt wonen"? Het verhaal komt geen moment zelfs maar in de buurt van de zorgvuldige analyses die wij tijdens onze geografiestudie leerden te schrijven.
Dat we een enorme inspanning zullen moeten doen om klimaatveranderingen binnen de perken te houden, komt niet ter sprake. Misschien omdat de auteur daarvan niet overtuigd is. We lopen op het gebied van duurzame energie zwaar achter, bijvoorbeeld vergeleken bij Duitsland. En als we in ons land een begin willen maken met de inhaalslag dan zullen we constructief moeten samenwerken en samen denken. Met een 'not in my backyard' mentaliteit en uitsluitend kritiek komen we er zeker niet.
Pieter Parmentier